Weigering van ademanalyse of bloedonderzoek

Het CBR kan niet alleen een maatregel opleggen wanneer uit een ademonderzoek of uit een bloedonderzoek blijkt dat iemand onder invloed van alcohol of drugs aan het verkeer heeft deelgenomen, maar ook wanneer iemand heeft geweigerd mee te werken aan een ademanalyse of aan een bloedonderzoek. Dit geldt zowel bij het rijden onder invloed van alcohol als bij het rijden onder invloed van drugs. Hiervoor gelden wel een aantal vereisten, waaronder:

• er moet sprake zijn geweest van een verdenking van het rijden onder invloed van alcohol of drugs. Deze verdenking kan bijvoorbeeld ontstaan door de uiterlijke kenmerken van een bestuurder (bloeddoorlopen ogen, dubbele tong, alcoholgeur of het onvast ter been zijn bij alcohol of druk/sloom gedrag, grote pupillen en dergelijke bij drugs), maar ook door het rijgedrag of door de uitslag van een voorlopig ademonderzoek of een speekseltest;
• de politie moet een bevel hebben gegeven mee te werken aan het adem- of bloedonderzoek. Dit bevel moet duidelijk en ondubbelzinnig zijn, zodat voor de verdachte duidelijk was wat precies van hem werd verwacht;
• de verdachte moet bewust hebben geweigerd mee te werken aan het onderzoek. Dit kan bijvoorbeeld door niet te blazen of te weigeren bloed te laten afnemen, maar dit kan ook door bijvoorbeeld steeds de arm weg te trekken als de naald in de buurt komt of door heel weinig of niet in het ademanalyseapparaat te blazen.

Als niet aan deze voorwaarden wordt voldaan, kan in de regel niet worden gesproken van een weigering mee te werken aan het ademonderzoek of bloedonderzoek. Dit betekent dat het CBR geen maatregel mag opleggen. Wij merken hierbij wel op dat in de CBR-procedure een ander toetsingskader geldt dan in het strafrecht. Waar in het strafrecht de weigering mee te werken aan het ademonderzoek of bloedonderzoek wettig en overtuigend moet worden bewezen, is in de CBR-procedure vaak al voldoende dat het aannemelijk is dat iemand zich schuldig heeft gemaakt aan een weigering. Zo hoeft ook niet onomstotelijk te worden bewezen dat iemand daadwerkelijk heeft gereden. Een verdenking dat iemand heeft gereden is al voldoende.

Hoewel over het algemeen wordt gezegd dat bij een weigering de hoogste straf wordt opgelegd, geldt dit in de CBR-procedure zeker niet. Als je een heel hoog alcoholgehalte (meer dan 785 ug/l) hebt of wanneer je onder invloed van drugs hebt gereden, geldt als uitgangspunt dat het CBR een onderzoek naar de rijgeschiktheid oplegt en bepaalt dat je tot die tijd niet mag rijden. Wanneer je echter in een dergelijk geval weigert mee te werken aan de ademanalyse of aan een bloedonderzoek, wordt de geldigheid van je rijbewijs niet geschorst. Je mag dan dus blijven rijden. Bij rijden onder invloed van drugs krijg je wel alsnog een onderzoek naar de rijgeschiktheid, maar bij het rijden onder invloed van alcohol krijg je enkel een EMA-cursus (tenzij je die in de vijf jaren daarvoor al gevolgd hebt of sprake is van een derde alcoholgerelateerde aanhouding in vijf jaar tijd). In sommige gevallen ben je in de CBR-procedure dus beter af met een weigering dan wanneer je meewerkt aan het onderzoek.

Of sprake is van een weigering die de oplegging van de maatregel door het CBR rechtvaardigt is sterk afhankelijk van de specifieke omstandigheden van het geval. Onze CBR-advocaten kunnen voor u bij het CBR het dossier opvragen en voor u nagaan wat de mogelijkheden zijn om met succes bezwaar te maken tegen het besluit van het CBR. Neem dus altijd contact met ons op!